Zabawa gliną rzeźbiarską

Kreatywne zabawy z dziećmi gliną rzeźbiarską

„W czasie deszczu dzieci się nudzą”, ale nie tylko wtedy. Również długie, ciemne i szarobure wieczory jesienno-zimowe nie zachęcają do aktywności na dworze, może pojawić się ogólna niechęć, depresja, apatia nawet u najmłodszych. Jak temu zaradzić? Na szczęście jest alternatywa – glina rzeźbiarska. Sprawdź zatem możliwości jakie ona daje i wybierz wariant odpowiedni dla Was.

Czym jest glina?

Glina to – w jej najprostszej definicji – skała osadowa zbudowana z minerałów iłowych, która dodatkowo zawiera również muł, piasek i żwir. Do dziś z powodzeniem wykorzystuje się ją w przemyśle ceramicznym. Co więcej, istnieje ogólny podział gliny na dwie kategorie:
pierwotną (spągową) oraz wtórną (osadową), a także wyróżnia się klika jej rodzajów:

  • Kaolin, czyli biała glinka porcelanowa – glina pierwotna używana najczęściej do wyrobów porcelanowych. Jej cechą charakterystyczną jest klasyczna biel zarówno w stanie surowym, jak i po obróbce termicznej. Dzięki zawartego w niej kaolinu można ją wypalać w temperaturze powyżej 1800 stopni C. Biała glinka idealnie nadaje się do modelowania za pomocą różnych form.
  • Glina garncarska – glina wtórna bardzo plastyczna i łatwa w wypalaniu. Stosowana najczęściej jako dodatek do innych glin w celu zwiększenia ich plastyczności podczas produkcji.
  • Biała glina przemysłowa – podczas wypalania w wysokiej temperaturze (900-1050 stopni C) powinna przyjąć kolor biały. Wykorzystywana jako budulec do zastaw stołowych w produkcji przemysłowej zakładów ceramicznych.
  • Czerwona glina garncarska – ze względu na duże ilości tlenku żelaza jest bardzo plastyczna i łatwo ulega procesowi wypalania. W zależności od wysokości danej temperatury zmienia swój kolor m.in. na czerwony lub kasztanowobrunatny.
  • Glina rzeźbiarska – zaliczana do kategorii: masy plastyczne. Dzięki swej dużej elastyczności bardzo łatwo można poddać ją rzeźbieniu, modelowaniu i odlewaniu w różnych formach. A ponadto wypalać w różnych temperaturach, nawet tych bardzo wysokich. Wykorzystywana najczęściej przez artystów plastyków, ale z powodzeniem mogą jej używać także dzieci.

Glina rzeźbiarska jako zabawa

Jeśli zatem chcesz nauczyć swoje dziecko kreatywności, rozwinąć w nim wyobraźnię lub przeciwnie – ma ono w sobie mnóstwo energii, którą chcesz spożytkować we właściwy dla niego sposób, pomyśl zatem o glinie jako narzędziu do zabawy. A zatem: jakie są kreatywne zabawy dla dzieci z gliną rzeźbiarską w roli głównej? Oto kilka propozycji:

  • Naczynie w kształcie dłoni – nawiązanie do średniowiecznej sztuki garncarskiej i włoskiej ceramiki z lat 50. i 60. XX wieku jednocześnie. Taka rzeźba wykonana przez dziecko może potem stać się stałym elementem dekoracyjnym lub funkcjonalnym w domu. Przed rozpoczęciem pracy glinę należy rozmiękczyć i rozwałkować, aby nie było pęcherzyków powietrza. Następnie trzeba położyć dłoń na glinie i obrysować ją. Nadmiar gliny odciąć, wygładzić krawędzie. Ozdobić za pomocą odpowiednich narzędzi. Uformować dłoń na kształt wklęsłego denka. Odstawić do wyschnięcia na co najmniej dobę, aż będzie biała. Pomalować różnymi farbkami w proporcji 1:1, a następnie zostawić do wyschnięcia. Gotowe!
  • Biżuteria – czyli wszystko to, co dziecku przyjdzie do głowy: koraliki, bransoletki, pierścionki, a nawet naszyjnik. Można nadać jej dowolny kształt, a po wypaleniu staje się twarda i nie ulega zniekształceniom. W tym celu glinę należy rozmiękczyć i rozwałkować, a następnie – w zależności od koncepcji – uformować kulki, paski lub inne elementy. Dla uzyskania nieregularnego kształtu należy przyciąć je odpowiednim narzędziem, zrobić dziurki wykałaczką (w przypadku koralików). Następnie „upiec” je w piekarniku, a potem ewentualnie pomalować. Gotowe!
  • Miseczki malowane liśćmi – sposób postępowania podobny jak w przypadku naczynia – dłoni, ale zamiast niej dziecko może użyć liści. Na rozwałkowanym kawałku gliny trzeba umieścić liść (który wcześniej można dodatkowo pomalować farbką) i mocno go przycisnąć, najlepiej wałkiem. Uformować liść na miseczkę za pomocą innej – pomiędzy nią a gliną trzeba włożyć folię spożywczą, aby nie przykleiła się. Zostawić do wyschnięcia. Gotowe!
  • Stempelki– zabawa plastyczna składająca się z dwóch etapów. Najpierw trzeba uformować z gliny dowolny kształt – może to być zwierzątko, przedmiot, kwiatek lub coś zupełnie innego, w zależności od wyobraźni dziecka, fascynacji, pasji itp. Gdy będzie już gotowy, trzeba przykleić go na kawałek drewna bądź tektury, pomalować i stemplować, czyli odbijać na kartce papieru w dowolnych kierunkach, tworząc przy tym fantazyjne obrazy i kształty.
  • Zwierzątka i figurki – podobnie jak z plasteliny, również z gliny można lepić i tworzyć rozmaite postacie ludzkie, zwierzęce, fantastyczne lub prawdziwe. Mogą to być zarówno te znane z bajek lub szkolnych przedmiotów, jak i te całkowicie wymyślone przez dziecko od A do Z. Inspiracją do tworzenia może być dosłownie wszystko: przyroda, przedmioty, ludzie, zjawiska atmosferyczne, fauna i flora Jedyne co go będzie tutaj ograniczać to tylko jego własna wyobraźnia.

Warto również wspomnieć, że wspólne zabawy z dziećmi gliną rzeźbiarską nie tylko pozwalają nawiązać głębszą relację, stworzyć trwałą więź, ale także dają powód do wspólnego dzielenia się pięknem tworzenia. Co więcej, dorośli mogą poczuć się bardziej swobodnie i mniej poważnie, odkryć radość tworzenia, przyjemność, a nawet podziw dla tego, co sami stworzyli. Co więcej, pozbywają się swoich uprzedzeń typu „nie dam rady”, „to nie dla mnie”, „nie potrafię”. Dzieci z kolei nie czują się samotne i niechciane, mało tego, mogą w bezpieczny i w pełni swobodny sposób korzystać ze swojej wyobraźni. A zatem korzyści są obustronne. Czegóż chcieć więcej?

Powyższe przykłady to jedynie wskazówki, podpowiedzi, jak bardzo twórcza i zajmująca może być zabawa z gliną rzeźbiarską. Jeśli zatem chcesz zapewnić dziecku odpowiedni rozwój, rozwinąć kreatywność, umiejętności manualne, ruchowe,  a może nawet zarazić go nową pasją, koniecznie wypróbuj ten pomysł. Udanej zabawy!